سال 1395 رسید...!

سلام به روی ماهت عزیز دلم پسر نانازم

اول معذرت میخوام که بازم دیر شد آپدیت وبلاگت حالا بهت تو این پست دلایلشو میگم،سعی می کنم چیزی از قلم نیافته تو این سه ماه... 

مثل همیشه اول بریم سراغ کارات یا بهتر بگم شیرین کاریات بعد هم بریم سراغ اتفاقات زندگیون...

عزیزدلم طوطی کوچولوی مامان، مامان فدای زبون کوچولوت بشه

بیشترین تغییرات این سه ماه در شما تو حرف زدنته، دیگه میتونی دو کلمه ای حرف بزنی و گاهی جمله بسازی باهاشون... فقط کافیه وسط حرفهامون یه حرف جدید باشه و تو خوشت بیاد زود تکرارش میکنی... ماشالله به تو پسرم دایره لغاتت خیلی زیاد شده... اوایل فکر می کردیم فقط تکرار میکنی و معانیشونو نمیدونی ولی بعد از چند نمونه به کار بردن اونا تو مواقع کاربردی فهمیدیم تقریبا معنی همشونم میفهمی...! یعنی از کجا؟!؟! این چیزیه که خیلی برای همه تو چشم میاد و کلی با اون زبون کوچولوت دل همه رو میبری...! تنها حروفی که نمیتونی درست تلفظ کنی "س" و "ش" هستش، مثلا میخوای بگی شیر بده میگی هیربده، یا بجای سلام میگی هلام...

دیگه اینکه یاد گرفتی وقتی دلت برای کسی تنگ میشه زود الو رو میاری میگی مثلا مام مریم... یا با بزرگ... یا ناصرجان!!! انقدر اصرار میکنی تا شمارشونو برات بگیریم باهاشون حرف بزنی...تازه گوشیم دیگه به ما نمیدی کج میگیری در گوشت و سرت و کج میکنی و راه میری و میری جاهای دور مثلا تو اتاق یا تو آشپزخانه...

وای اینو بگم عااااااااااااشق نماز خوندنتم یکی دوتا فیلم در این مورد ازت دارم عاااااااشقشونم وقتی صدای اذان یا قرآن میشنوی یا حتی کلمات عربی میبینی همش میگی الله اهبر و تند تند نماز میخونی سرت و میزاری زمین و بلند میشی... الهی مامان فدای پسر نماز خون بشه... بعدشم هر وقت بهت بگیم برقص و برات دست بزنیم یا اینکه هر وقت آهنگ بشنوی شروع میکنی دور خودت چرخیدن میگی برقص برقص فدای اون نماز خوندن و رقصیدنت بشه مامان که دلم حسابی ضعف میره واست ...

از دیگر کارهای شما عرض کنم که وابستگی شدیدی به شیرمادر پیدا کردی! تا حدی که اگه دو دقیقه دیر بشه از ته دل گریه میکنی و اصلا صبر در این مورد نداری!!! امیدوارم بعدا بتونم به راحتی از شیر بگیرمت...! 

خب برات بگم بعد از اینکه برج 8 سال گذشته ماشینمونو عوض کردیم یه ام وی ام 530 گرفتیم بالاخره اواخر اسفندماه هم خونه مون آماده شد و تحویل گرفتیم و بالاخره رفتیم خونه ی خود خودموووووون... شاید باورت نشه روز 29 اسفند 24 ساعت بکوب من و بابات فقط داشتیم خونه میچیدیم که به قول قدیمیا سر سال تحویل خونه تمیز و مرتب باشه وگرنه تا آخر سال نامرتب میمونه...! یکی از دلایل اینکه نرسیدم به وبلاگت جابجایی بود خیلی سخته ولی ایندفعه شیرین بوووود....

و اما نوروز 1395!

اول اینکه عیدت مبارک و عید همه مباااااارک! امسال سال میمونه که میگن انشاالله پر از شادی و برکت خواهد بود! دوم اینکه چون ما پیش مامان بزرگ اعظمت اینا بودیم کلا سفره هفت سینمونم اونجا باهم چیدیدم ولی حیف یادمون رفت ازش عکس بندازیم! البته شاید چون خیلی ساده و خودمونی چیدیم...! موقع تحویل سال مامان مریمت اینا به همراه خاله حوری و دایی هادی مامانت که در حال رفتن به شمال بودن رسیده بودن زیباشهر (خونه ما اینجاست)، یه فضای سبز پیدا کرده بودن و داشتن صبحانه میخوردن لحظه تحویل سال ساعت 8 و ده دقیقه صبح بود و خیلی با سلیقه مامان مریمت هفت سین و چیده بود حالت مسافرتی و بیرون سر زیباشهر سال و تحویل کردن هرچی بهشون گفتیم بیان خونمون قبول نکردن چون در حال رفتن به مسافرت بودن و می گفتن مراسم عید دیدنی جداست! خلاصه مامان مریم گفت شما یه سر بیاید بالای زیباشهر ما اونجاییم شادمهر و ببینیم که خیلی دلمون براش تنگ شده! ماهم رفتیم بهشون سر زدیم و دلمون واشد! همونجا بود که دلمون مسافرت خواست!

ما مثلا نمیخواستیم جای خاصی تعطیلات عید بریم چون تازه جابجا شده بودیم و کلی کار داشتیم ولی وقتی به سوم عید رسیدیم احساس کردیم بعد از این همه کار و مشغله فراوون که پشت سر گذاشتیم نیاز زیادی به استراحت و مسافرت داریم این شد که بسیار مسافرت پرباری رو گذروندیم و هر روزش یه جای شمال بودیم!! سوم عید سر از سیاهکل (جایی که مامان مریم و بابایی علیرضا گرفته بودن به همراه خاله و دایی مامانت) در آوردیم، رفتیم یه آبشار خیلی قشنگ بالای سیاهکل و نزدیک دیلمان ...

جلو در ویلای سیاهکل

دایی ایضا (رضا)

روز دوم دوست بابات آقا بهمن که اصالتاً لنگرودیه ما رو دعوت کرد اونجا و دو شب هم اونجا بودیم و کلی بام لنگرود و گشتیم و سواحل رودسر و چمخاله گشت و گذار کردیم...

بام لنگرود 

روز سوم اون یکی دوست بابات به نام آقا حامد و خانم محترمشون که اونا هم اونورا زندگی میکنن و یک سال بود ازدواج کرده بودن، ما رو یه رستوران توپ تو لاهیجان شام دعوت کردن و بعدشم تا نیمه های شب پیش ما و آقا بهمن اومدن و کلی شب نشینی کیف کردیم ... انشاالله بیان قزوین براشون جبران کنیم

بعد از اون دقیقا مصادف با روز چهارم مسافرت ما، مامان بزرگ اعظمت اینا یه جایی رو گرفتن تو فومن! ویلای یکی از فامیلهاشون بود...ما هم که انگار دنبال شمال گردی بودیم رفتیم پیش اونا...  ویلای دوبلکس خوبی بود یه شاه نشین جالب هم داشت که شبها با بابایی و عمه و دادا و امیر پسرخالشون تا صبح اونجا بازی می کردیم.

جلوی در ویلای فامیل دووور!

روز اول در فومن رفتیم قلعه رودخان انگار خیلی داغ بودیم چون یه ضرب تا آخر پله هاش رفتیم بالا... فکر کن هزارتا پله تا قلعه! شما هم که قلم دوش باباییت بودی و کیف میکردی...

ابتدای قلعه رودخان

از ماشین میکشیدی بالا شیطونکممممممم

بابایی و اون بالا هی دق میکردی یا موهاشو میکشیدی!!

روز بعدش رفتیم ماسوله و اونجا کلی عکسهای محلی گرفتیم طوری که انگار اصالتا چوپون بودییییییم!!!! فقط حیف که اونروز هوا مه آلود و کمی بارونی بود و خیلی نتونستیم خانه های پلکانی و باصفای اونجا رو ببینیم... ولی اونجا هم خیلی خوش گذشت مخصوصا آبشارش که عالی بوود خیلی ابهت داشت واقعا...

خلاصه تا یازدهم فروردین ما مسافرت بودیم و خیلی حال داد و کلی خستگیمون درومد...

بعد از اینکه برگشتیم چند جا مهمونی رفتیم و مهمون برامون اومد و ... بعد از ظهرها میرفتیم ددر دودور... هوا خیلی عالی بود...

روز تولد بابایی ناصرت هم رفتیم سمت شرکت کشت و صنعت که خیلی خیلی باصفاست و کلی عکس گرفتیم فکر کن یک سمتون تا چشم کار میکرد گل های بلند زردرنگ... یه سمتون تا چشم کار میکرد دشت سبز رنگ که انتهاش به درختان منتهی میشد و کنارمون هم آب روان بود... زیر درخت نشستیم و کلی کیف کردیم، از کیک خوردن بگیر تا کادو دادن و رقصیدن شما و املت درست کردن واقعا اونروز در کنار مامان بزرگ اعظمت و عمه و دادا (عمو یاسرت) با بهمن خیلی خوش گذشت... البته تقریبا روزهای پایانی خوش گذرونی دادا بووووووووود طلفکی از اول اردیبهشت رفت سرباززززززییییییییی!!!

دادا سرباز افتاده عجب شیر سمت تبریز الانم حدود یک ماهه که رفته و فقط یکی دوبار اومده سرزده اول که کچل شده بود ازش میترسیدی ولی وقتی بهت کلی محبت میکرد همش میرفتی سمتش... مامانتم تا حالا سرباز از نزدیک ندیده بود کلی براش ذوق میکرد... لباسهاشو تنم کردم و عکس گرفتیم... انشالله که بعد از آموزشیش بیافته قزوین براش دعا کن مامان جون!

اندر احوالات بیماری هامون در اردبیهشت ماه 95

حالا یکمم بریم سراغ اتفاقای بد و مریضیامون...به هر حال پسرم زندگی این دنیا همینه همیشه روی اون روالی که آدم میخواد نمیمونه و همیشه خوبی و خوشی نیست گاهی بدی ها هم میاد سراغمون مهم اینه که خوب ازشون عبور کنیم و عبرت بگیریم...

برات بگم که یه روز که رفتیم شرکت کشت و صنعت که مثلا مامانت دوچرخه سواری کنه لاغر بشه، دایی باباناصرت و زن دایی کلی اصرار و اصرار که شام بمونید... ماهم از همه جا بی خبر قبول کردیم و موندیم نگو که نوه دایی بابا سلنا که تقریبا هم سن شماست یه بیماری شدیدی گرفته ما هم هی سعی کردیم شما رو ازش دور کنیم اما خیلی موفق نبودیم این شد که وقتی اون کوچولو رفت بیمارستان قدس و بستری شد چند روز بعدش شما به حال و روز اون افتادی! برات بگم بجز سرفه های شدید و آبریزش بینی که داشتی به اسهال و استفراغ شدید به همراه تب هم دچار شدی بعد از سه روز دیگه استفراغت خوب شد ولی اسهال و تب با سرماخوردگی شدید هنوز روت مونده بود... سه بار بردیمت دکتر و مامانی یک هفته سرکار نرفت و موند پیشت! البته همش هم گریه میکردم آخه پسرم هیچی هم نمیخوردی! تبتم قطع نمیشد...خیلی لاغر شدی... تمام گوشتهات ریخت!مامانی هر کاری میکردیم غذا نمی خوردی هیچی! حتی آب هم به سختی و به زور میخوردی تنها شیر میخوردی و چون نزدیکهای 16 ماهته شیر مادر اصلا برات کافی نیست...مامانی همش گریه می کرد که خدایا چی شده تا اینکه دختر خالم مامان محمدطاها زنگ زد و بعد از کلی راهنمایی گفت برو پیش تُل گیر!!! من که تا بحال نشنیده بودم بعد از تحقیقات فراوان فهمیدم هست... وقتی کوچولوها یه چیزی تو گلوشون گیر کنه ممکنه در نیاد و همونجا بمونه و نزاره غذا بخورن و باعث تب میشه ما هم پرسون پرسون یه نفر و سمت خاکعلی اطراف زیباشهر پیدا کردیم و با سلنا نوه دایی بابات که اونم الحمدلله بهتر شده بود رفتیم پیشش، یه خانوم مهربونی بود و بعد از اینکه بهتون آب میداد دستشو یه جوری گذاشت رو حلقتون فشار داد که انگار یه چیزی درومد و رفت پایین! به ما گفت سلنا چیز خاصی تو گلوش نبود ولی شما یه چیز خیلی سفت تو گلوت بوده!!!! واقعا بهت بگم همون آن تبت دیگه اومد پایین و شکر خدا قطع شد غذا هم تونستی فقط مایعات بخوری ولی همچنان غذا نمیخوردی خلاصه دو سه روز به این منوال گذشت بار سوم دکتر امامی قوت قلب داد که حتما اسهال و سرفه هات خوب میشه با داروهایی که داده بعد از چهار روز اسهالت خوب شد ولی هنوز هیچی نمیخوردی تا اینکه یه روز که داشتم داروهاتو میدادم و شما گریه شدید میکردی دقت کردم دیدم بعله تو سق دهنت و زبونت آفت و برفک زده شدیییییییییید!!! عشق کوچولوی نازم به همین خاطر بود نمیتونستی غذا بخوری و همش دستتو تکون میدادی میگفتی نه نه!! الهی مامان واست بمیره بعد از کلی تحقیقات هم قطره خوراکی نیستاتین برات گرفتیم هم به صورت طب سنتی با چند تا گیاه دارویی که به دهنت میمالیدم بعد از سه چهار روز خوب شدی... ولی عجب ویروس سرسختی بوداااااا هرکی میگیره یک ماهی قششششششنگ میندازتش شما هم با اینکه شکر خدا خیلی بهتر شدی ولی هنوز سرفه و آبریزش بینی داری که امیدوارم به زودی ویروس کامل از بدن کوچولوی پسرم بره بیرون و راحتمون بزاره...!

همین حین برات بگم بابا ناصر و مامان مژده و عمه و مامان بزرگ اعظمت و عمو یاسرت هم همین مریضی رو گرفتیم و هممون هنوز که هنوزه دچارشیم و یه روز ما زورمون میچربه به ویروسه و بهتریم و یه روز ویروسه میندازتمون ولی دیگه خدا بخواد هممون رو به بهبودی هستیم...

چند روز پیش هم بخاطر شما و خونه جدیدمون هم یه گوسفند قربونی کردیم که انشالله به حق پنج تن بلا و درد از شما و زندگیمون به دور باشهههه...

اینجا قبل از سرماخوردگیته موهاتو بردیم آرایشگاه کوتاه کردیم

جوجوی مامان مریضیت یه مزیت داشت اونم این بود که پسونک و ازت گرفتم و بالاخره و با سختی ترکت دادم! اینم آخرین عکست با پسونک باهاش بای بای کن!