اولین قدمهای شادمهر در 10 ماهگی

عزیزترینم، فرزندم، من مادرت هستم...

هیچ کس مرا مجبور به مادری نکرد...

من به اختیار مادر شدم تا بدانم معنی بیخوابی های شبانه را...

تا بیاموزم پنهان کردن درد را پشت حجمی از سکوت...

تا بدانم حجم یک لبخند کودکانه ات میتواند معجزه زندگی دوباره ام باشد...

من نه بهشت می خواهم نه آسمان و نه زمین...

بهشت من زمین من و زندگیم نفس های آرام کودکی توست...

من هیچ نمی خواهم هیچ...

هیچ روزی به من تعلق ندارد، همه ساعتها و ثانیه های من تویی...

و من دست کودکی ات را میگیرم تا به فردای انسانیت برسانم...

که این رسالت من است بر تو و هیچ منتی از من بر تو وارد نیست...

که من با اختیار به عشق تو را به دنیا آورده ام عزیزترینم...

سلاااااااااااااام شادمهرم...شادی من ... مهر من... نفس من

دیدی قول دادم زود زود بیام سر قولمم... تو هم یاد بگیر همیشه سر حرفات بمونی مرد کوچولوی من!

خب بریم سراغ ذوووووووووووق بینهایت من و بابات از تاتی کردن های تو که شادیش برامون وصف ناپذیررررررررره... عزیز دلم اولین قدمهات و دقیقا 10 ماهگیت برداشتی و هر روز داری به تعدادشون اضافه تر میکنی...فعلا قشنگ 5-6 قدم برمیداری ولی انگار خسته میشی دوباره میشینی...

قربون شکلت بره مامان ماهگیت مبااااااااااااااااارک عمرم

دقیقا مصادف با 10 ماهگیت اون دوستت که گفتم همسنته از شمال اومدن پیشمون اسمشم امیرعلی هستش... فقط بگم برات که شما خیلی از ایشووووون شیطون تر بودی و دیگه وارد جزئیاتش نمیشم که چه هااااا کردی...

وای راستی یه کلمه ی جدید یاد گرفتی: 

اوبا =(کبری) خوشبحال عمه کبری که انقدر زود با صدای شیرینت اسمشو یاد گرفتی عزیییییز دلم...

 شادمهر و دوستش امیرعلی

..............................

دلیل زندگی با تمام وجووووووود دوستت داریـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم